Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Προφητικό...

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ : Κατοχικά Νέα                          Η διαδρομή προς την λύτρωση από τους δυνάστες φτάνει στην μεγάλη τελική ευθεία. Εκατομμύρια έλληνες κατανοούν τι συμβαίνει γύρο τους. Εκατοντάδες χιλιάδες έχουν περάσει στην δράση μικρή ή μεγάλη. Κάποιοι ακόμα κοιμούνται. Όσο πιο πολλοί αποφασίσουμε να δράσουμε τόσα λιγότερα θα χρειαστεί να κάνουμε. Δεν ήμουνα ποτέ των διαδηλώσεων. Πρώτη φορά κατέβηκα σε διαδήλωση με τις μεγάλες φωτιές το 2007 νομίζω. Τότε έπεσαν οι πρώτες μούντζες στη βουλή και τα πρώτα ου. Επόμενη κάθοδος στον δρόμο με τους αγανακτισμένους. Μας έκανε πολύ καλό το κίνημα των αγανακτισμένων και για ένα ακόμα λόγο. Επειδή εκατοντάδες χιλιάδες έκαναν έστω και ένα πέρασμα και έγιναν μάρτυρες των γεγονότων ανοίγοντας τις τηλεοράσεις τους το βράδυ και βλέποντας την ανύπαρκτη η την στρεβλή κάλυψη από τα ΜΜΕ κατάλαβαν ότι τα κανάλια και ο
τύπος είναι πουλημένα.Είναι δύσκολο να κρίνεις μια είδηση για ένα γεγονός που δεν έχεις συμμετοχή. Όταν όμως έχεις συμμετοχή έχεις και κρίση και τότε είναι αδύνατον να σε κοροϊδέψουν.  Ακόμα έχει μεγάλη πλάκα όταν διάβασα αναλύσεις του κώλου ότι οι αγανακτισμένοι είναι φασίστες, αριστεριστές, αναρχικοί, οργανωμένοι από κόμματα, διεθνιστές ή οτιδήποτε άλλο. Αργότερα με είπαν και μαλάκα. Ακόμα και ο μαλάκας βόδι γαμεί που και που, μάντεψε ποιος περιμένει στη σειρά για γαμήσι.

Με τους αγανακτισμένους ήταν όμορφα, καλοκαιράκι με αγανάκτηση αλλά και τα χαμόγελα του ενθουσιασμού πως δεν ήμαστε μόνοι αλλά και πως κάτι μπορούμε να κάνουμε. Μου έκανε εντύπωση να βλέπω γελαστά ελπιδοφόρα πρόσωπα. Μέσα στο καλοκαιράκι ήταν που αγρίεψαν τα πράγματα. Χημικός πόλεμος και ξύλο. Μας διέλυσαν τότε αλλά μας εκπαίδευσαν κιόλας. Δε ξέραμε ούτε πως δουλεύουν οι δυνάμεις καταστολής αλλά ούτε το μπαλαμούτι τους με τους αναρχασφαλείτες. Το καλοκαίρι αρχίσαμε να μαθαίνουμε.
Ξανακατέβηκα στο σύνταγμα την 12-2-2012. Αυτή τη φορά τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Κανείς δε γελούσε. Η αγανάκτηση έγινε εξαγρίωση. Η εξαγρίωση κάποιου που φωνάζει καιρό και κανείς δεν τον υπολογίζει. Η εξαγρίωση που παθαίνεις όταν σε μετατρέπουν σε είλωτα. Η απόσταση ασφαλείας που κράταγε ο κόσμος από τους ματατζήδες μειώθηκε. Ο τρόμος μη φας καμιά γλκομπιά μειώθηκε. Και μειώνετε όταν αισθάνεσαι χιλιάδες κόσμου δίπλα σου έτοιμο να πέσει στο τσαμπουκά αν του δώσουν αφορμή. Τα μπινελίκια σε απόσταση ενός δύο μέτρων έπεφταν βροχή. Η ψυχολογία και το σθένος του κόσμου ανεβασμένη. Σίγουρα η ψυχολογία των δυνάμεων καταστολής διαγράφει αντίστροφη πορεία. Τώρα δοκιμάζουν και αυτοί τον τρόμο. Τον τρόμο να είσαι 30-50 άτομα πόσους έχει μια διμοιρία των Ματ ανάμεσα σε χιλιάδες αγριεμένους συμπολίτες σου  και να καταλαβαίνεις πως είναι πλέον έτοιμοι για όλα. Που να μη σκορπίζουν στο πρώτο βήμα που κάνεις προς την κατεύθυνση τους. Που σε έχουν για γενίτσαρό και δεν σε αισθάνονται δικό τους . Που δε σε βλέπουν πια σαν αστυνομικό αλλά σαν μπράβο και κατοχική δύναμη.  Τι και αν έχεις χημικά και ασφυξιογόνα που σφυρίζουν και ότι άλλα σκατά σε εφοδιάσανε. Από μια κλωστή κρέμεσαι. Σκέψου καμιά μέρα οι αναρχικοί να μην εμφανιστούν. Μας το χρωστάνε. Δε μπορούμε να φυλαγόμαστε και από τους αναρχικούς και από την καταστολή. Αν έχουν στόχο να πέσει αυτή η εξουσία ας μη κατεβούν στην επόμενη συνάντηση, ας πάρουν ρεπό. Σκέψου εκείνη την μέρα να ρίξει και καμιά βροχούλα και να κάνει τα χημικά σου  ανώδυνα. Σκέψου τον κόσμο πριν κατέβει στη πλατεία να ξεσηκώνει την γειτονιά του. Να χτυπάει κουδούνια και να τους παρακινεί όλους να τον ακολουθήσουν. Σκέψου να τον ακολουθούν και ο χείμαρρος να γίνετε ποτάμι. Σκέψου τον πατέρα που δεν είχε να αγοράσει φαγητό στο παιδί του. Σκέψου καλά γιατί όταν τον δεις μπροστά σου θα αρχίσουν να τρέμουν τα δικά σου γόνατα και όχι τα δικά του. Σκέψου τα μάτια του όταν θα σταθείς μπροστά του και την ανταριασμένη ψυχή του. Νομίζεις ότι μπορείς να του σταθείς εμπόδιο. Θα περάσει από πάνω σου σαν οδοστρωτήρας.
Δε με πιστεύεις; Δε πιστεύεις πως μπορεί να βρεις μπροστά σου ένα εκατομμύριο Έλληνες; Κάποτε ένα εκατομμύριο κατέβαιναν με μπλε σημαίες την μία μέρα και άλλο ένα την επομένη με πράσινες. Σίγουρα κάποιοι είναι τόσο ζώα που ο κόσμος να διαλύετε γύρο του δε ξυπνάει με τίποτα. Εσύ τι πιστεύεις ποιοι είναι σήμερα πιο πολλοί αυτοί που ξυπνήσανε ή οι υπόλοιποι;
Είναι λίγα τα ψωμιά τους. Ο καθένας τώρα θα αναλάβει τις ευθύνες του και όλα θα οδηγηθούν για εκεί που ξεκίνησαν.  Τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο, το ηφαίστειο θα εκραγεί.
                                                                                                                                                                                                                                 
ΟΔΟΣ ΣΤΑΔΙΟΥ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
ΟΜΟΝΟΙΑ


ΟΜΟΝΟΙΑ
ΟΔΟΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΟΔΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
ΟΔΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
ΑΚΡΟΠΟΛΗ/ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΟΥ - ΑΜΑΛΙΑΣ 
   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου